مقدمه
هدف نهایی تعلیم و تربیت ، انسان سازی و آینده سازی است . از آنجا که آینده ی جوامع به دست انسانها ساخته می شود ، هدف و رسالت اصلی تعلیم و تربیت را باید در انسان سازی جستجو کرد که بخش عمده ی آن به نهاد رسمی آموزش وپرورش و مدرسه سپرده شده است مهم ترین مسئولیت مدرسه برنامه ریزی برای آموزش و یادگیری است برای آنکه آموزش به یادگیری منتج شود باید برای آن برنامه ریزی شود طراحی آموزشی شامل کلیه ی تجارب و فرصتهای یاددهی و یادگیری است که از جانب معلم به منظور ایجاد تغییرات مطلوب در رفتار فراگیران طراحی و اجرا می شود و بازده آن مورد ارزشیابی قرار می گیرد .
برای کارآمد کردن و شفافیت هر نظام آموزشی جهت تحقق هدفهای مورد نظر باید یک زیر نظام ارزشیابی برای آن منظور داشت به طوریکه از ابتدای اندیشیدن در باره طراحی و استقرار نظام آموزشی به نمایان ساختن میزان مطلوبیت اجرایی امور پرداخت .
ارزیابی آموزشی به عنوان یکی از وظایف اساسی مدیریتی است که براین اساس مدیر ابعاد گوناگون یک سیستم آموزشی را بررسی نموده و میزان دستیابی به اهداف را می سنجد و زمینه های برطرف نمودن موانع و اصلاح روشها ، بهسازی نتایج و نهایتاً پیمودن مراحل دیگر ، حرکت ورشد را فراهم می نماید در نتیجه کارکرد ارزیابی به عنوان یکی از وظایف مدیریتی باید بر سایر کارکردهای مدیریت نظام دانشگاهی اشراف داشته باشد چرا که این امر موجب می گردد با بهره گیری هرچه بیشتر از منابع تحقق هدفهای مطلوب و مورد نظر امکان پذیر شود . از این رو نظام دانشگاهی باید به طور مستمر به قضاوت در باره مطلوبیت عوامل درونداد ، فرآیند وبرونداد خود پرداخته و حاصل آن جهت بهبود امور آموزش ، پژوهش و عرضه خدمات تخصصی به جامعه مورد استفاده قرار گیرد
در این تحقیق مختصر به بیان انواع ارزشیابی و اهمیت استفاده از هریک و در نهایت به ارائه راهکارهایی جهت اصلاح برنامه ها و روشها می پردازیم .
چکیده :
چند سالی است که به عنوان مربی تربیتی،در یک دبستان مشغول به انجام وظیفه می باشم . یکی از برنامه های تربیتی که از بزرگترین شعائر اسلامی است،و خود را ملزم به اجرای آن کرده ام ؛ بر پایی نماز جماعت در مدرسه است .متأسفانه این برنامه تا قبل از انجام این پژوهش ، چندان مورد توجه دانش آموزان واقع نشده بود ، بطوری که فقط حدود 30% دانش آموزان در نماز جماعت شرکت می کردند.
برای حل این مسئله ،اقدام به مطالعه ی منابع مرتبط با موضوع ، نظر خواهی از دانش آموزان و مشورت با مدیر و آموزگاران و همکاران با تجربه ام نمودم . با توجه به وضعیت موجود و مطالعات اولیه، دو راه حل را مورد آزمایش قرار دادم :
1- رفع مشکلات دانش آموزان در خواندن نماز.
2- افزایش علاقه و انگیزش دانش آموزان نسبت به شرکت در نمازجماعت مانند ،ایجاد تنوع در محل بر پایی نماز ، شرکت مدیر و آموزگاران در نماز جماعت ، اجرای مسابقه و دادن جوایز.
پس از 4 ماه از اجرای برنامه ، شواهد نشان می دهد که تعداد شرکت کنندگان به بیش از 92% رسیده است و موفق شدم دانش آموزان را به شرکت در نماز جماعت علاقه مند سازم. این تغییر مورد تأیید همکاران ، امام جماعت روستا و اولیاء دانش آموزان قرار گرفته است.